در جهان امروز، آموزش کليد رشد و توسعه کشورها به شمار میآيد. کشورهايی که با برنامهريزی و سرمايهگذاری مناسب، به استانداردسازی شاخصهای رشد و توسعه در آموزش همت گماردهاند رشد و توسعه اقتصادی و اجتماعی را نيز از آن خود ساختهاند. بيش از صد سال است که آموزش از دور به عنوان شيوهای پويا برای ارائه دورههای تحصيلی به دانشآموزان و دانشجويانی که قادر به شرکت در کلاسهای سنتی در محيط مدرسه و دانشگاه نيستند خدمت کرده است. روشهای ارائهی آموزش از دور به عنوان روشی اساسی در کاهش موانع دسترسی به فرصتهای آموزشی مورد توجه قرارگرفته است. در سالهای اخير با پيشرفت فناوری اطلاعات و ارتباطات، افزايش چشمگيری در استفاده از آموزش از دور در جهان بوجود آمده است. آموزش از دور به طور فزايندهای در حال تبديل شدن به شکلی پذيرفته از يادگيری است. کشورهايی که نکات قوت اين نوع آموزش را دريافتهاند از اين شيوه آموزش در رشد و توسعه بهره جستهاند.{1}
در اين مقاله سعی شده است روند رشد یادگیری الکترونیکی در خاورمیانه بررسی شود.
یادگیري و ارتباط آن با سن
جوانی بهترین دوران یادگیري است و یادگیري در این سنین مبنا و زیربناي یادگیري هاي آینده است.
میزان فراگیري و تسلط افراد در فعالیت یادگیري با فعالیت هاي مغزي بعد از 25 سالگی به طور قابل توجهی کاهش می یابد.
بی علاقگی به شرکت در آموزش هاي رسمی با افزایش سن بیشتر به چشم می خورد.
امنیت اطلاعات یعنی حفاظت اطلاعات و سیستمهای اطلاعاتی از فعالیتهای غیرمجاز. این فعالیتها عبارتند از دسترسی، استفاده، افشاء، خواندن، نسخه برداری یا ضبط، خراب کردن، تغییر، دستکاری
دولت ها، مراکز نظامی، شرکت ها، موسسات مالی، بیمارستان ها و مشاغل خصوصی مقدار زیادی اطلاعات محرمانه در مورد کارکنان، مشتریان، محصولات، تحقیقات و وضعیت مالی گردآوری میکنند. بسیاری از این اطلاعات در حال حاضر بر روی کامپیوترهای الکترونیکی جمع آوری، پردازش و ذخیره و در شبکه به کامپیوترهای دیگر منتقل میشود. اگر اطلاعات محرمانه در مورد مشتریان و یا امور مالی یا محصول جدید موسسهای به دست رقیب بیفتد، این درز اطلاعات ممکن است به خسارات مالی به کسب و کار، پیگرد قانونی و یا حتی ورشکستگی منجر شود. حفاظت از اطلاعات محرمانه یک نیاز تجاری و در بسیاری از موارد نیز نیاز اخلاقی و قانونی است.(1)
از جمله رسانه هایی که در فضای مجازی و از طریق اینترنت ،افراد انسانی و در واقع اجزای اجتماعات بشری را به هم متصل میگرداند،شبکه های اجتماعی هستند.
شبکه های اجتماعی گروهی از انواع جديد رسانه های آنلاين هستند که همه يا تعدادی از ويژگی های زير را دارند:
١- امکان مشارکت کردن: شبکه های اجتماعی ارسال بازخورد از سوی مخاطب و همکاری و همگامی با رسانه را تسهيل کرده اند و آنرا تشويق می کنند.
٢- باز بودن: اغلب شبکه های اجتماعی برای مشارکت اعضا و دريافت بازخورد باز هستند.
٣- ارتباط دو سويه: رسانه های سنتی عمل انتشار را انجام می دادند و محتوا را برای مخاطب ارسال می کردند، ولی در رسانه ها و شبکه های اجتماعی فضايی برای گفتگو و محاوره ی دوطرف وجود دارد.
۴- شکل گيری جماعت های آنلاين: شبکه های اجتماعی اين امکان را برقرار می کنند که جماعت هاو گروه ها به سرعت حول علايق مشترکی شکل بگيرند و ارتباط موثری برقرار کنند.